Alle 5 resultaten

Amandelen

Amandelen zoals we ze in de winkel tegenkomen zijn de zoete pitten in de vruchten van de Prunus Dulcis. Na de oogst in de augustus wordt de vrucht gekraakt waardoor de pit vrijkomt. De pit wordt geblancheerd om het aanwezige vlies om de pit te verwijderen. Van oorsprong geven wilde amandelbomen zwaar giftige noten. Deze bomen zijn nog volop te vinden in de Kaukasus en het Midden Oosten. Door veredeling is er een niet giftige boom gekweekt met voor consumptie geschikte noten. Er zijn ook amandelbomen die licht-giftige, bittere noten geven. Deze zijn geschikt voor bittere amandelolie die door het productieproces niet meer giftig zijn.


Ongeveer 80% van de wereldproductie is afkomstig uit Californië en op grote afstand gevolgd door Spanje. In Australië maakt de teelt een grote groei door. Om de boom te bestuiven maken de telers gebruik van bijen. Amandelen zijn vooral belangrijk voor de voedselindustrie. We consumeren ze in zijn geheel, geschaafd of gemalen. Amandelolie is geschikt voor consumptie maar ook belangrijk als ingrediënt voor cosmetica. Echte marsepein en amandelspijs ontlenen hun kwaliteit aan de amandel. Amandelmelk is een vervanger voor mensen met lactoseintolerantie. De oogst gebeurt meestal mechanisch door een klopper die de bomen schud. Veegmachines verzamelen de noten en waarna schilmachines het leerachtige bolster verwijderd. De bolsters zijn wel geschikt als veevoer. Hierna worden de noten gedroogd totdat het vochtgehalte lager is dan 8%. Om worminfectie te voorkomen worden de noten die langdurig worden opgeslagen gerookt en bewaard bij een temperatuur onder de 5 graden. Ze zijn rijk aan enkelvoudige vetzuren, proteïnen, magnesium en vitamine E en bevatten veel vezels. Hierdoor geven ze veel energie en een snel verzadigingsgevoel. De bloedsuikerspiegel blijft na het nuttigen beter in balans. Onderzoek toont aan dat ook de functies met betrekking tot de bloedsomloop verbeteren. Hierdoor zijn ze als gezonde snack te beschouwen. De amandelboom lijkt sterk op de perzik-, abrikoos- of pruimenboom. Dat komt omdat ze tot dezelfde familie horen. In tegenstelling tot de andere soorten is het vruchtvlees juist niet eetbaar en is alleen de pit geschikt voor consumptie. De boom kan een hoogte bereiken van 7 tot 10 meter en groeit voornamelijk in een mild, mediterraan klimaat. Karakteristiek zijn de fijn getande bladeren. De afstand tussen de bomen bedraagt 8 tot 10 meter. Na 3 jaar krijgt de boom zijn eerste vruchten, na 6 tot 7 jaar is de oogst volwaardig te noemen. Binnen Europa is de variant Jordan het meest bekende ras. In Californië is de Nonpareil goed voor ongeveer 50% van de totale productie. Hij is geliefd door zijn zachte en flinterdunne schil. Andere rassen zijn onder meer de Merced, de Mission, de Carmel, Thompson, Peerless en Ne Plus Ultra. De smaakverschillen tussen de verschillende rassen zijn vrij groot.